او از این جهت به روش اثباتگرایی توجه خاص کرد و معتقد بود، بررسی شرایط اجتماعی و حل مشکلات

 اجتماعی فقط از طریق روش علمی امکانپدیر است. به بیان دیگر اصرار او به اثباتگرایی ناشی از بحرانهای

 اجتماعی بعد از انقلاب فرانسه بود که وجود تحقیق علمی را برای تبیین مشکلات اجتماعی ضروری میدانست.

[5] جامعه شناسی اثباتی کنت بر سه اصل مبتنی است که روشنگر مجموع نظریات اوست:

اصل اول؛ طبق نظر وی ممکن نیست که پدیده اجتماعی خاص جز در متن اجتماعی کلیتری که به آن تعلق

 دارد، درک و تبیین شود. این اصل که اولویت کل نسبت به اجزا خوانده میشود بر تجزیه و تحلیل آنچه کنت

 نظم خودبه خود جوامع انسانی نامیده است اعمال میشود.اصل دوم؛ پیشرفت علوم، هادی و راهنمای اصلی

 تاریخ بشری است؛ بشر آنطور عمل میکند که شناخت هایش به او اجازه میدهد روابط انسان با جهان و با

 سایر افراد منوط به چیزهایی است که از طبیعت و از جامعه میشناسد.

اصل سوم؛ انسان همه جا و همه وقت یکی است، و این هویت ثابت نتیجه ترکیب زیستی به ویژه نظام عصبی

 اوست. پس باید انتظار داشت که جامعه همه جا یکسان و در یک جهت تحول پیدا کند، و بشر در کل به طرف

 نوعی جامعه پیشرفته تر در حرکت باشد.[6]

تقسیم بندی علوم؛ کنت دانش زمان خود را طبقه بندی کرده و معتقد بود که روند دانش به تدریج از حالت کلی و

 ساده به مرحله مشخص و پیچیده درآمده است. 

وی سلسله مراتب علوم را براساس سه ملاک زیر استخراج میکند:

1. درجه پیچیدگی پدیده هایی که موضوع مطالعه هستند.

2. بیرونی بودن آنها نسبت به انسان.

3. زمانی که به مرحله اثباتی میرسند.[7]

برمبنای این اصول علوم را چنین طبقه بندی میکند:

1- ریاضی 2- ستاره شناسی 3- فیزیک 4- شیمی 5- زیست شناسی 6- جامعه شناسی

کنت جامعه شناسی را به عنوان ملکه علوم معرفی میکند، زیرا موجودیت آن ناشی از تکامل سایر علوم بوده و

 به همین جهت در مرتبه اعلی قرار دارد. در این سلسله مراتب به نظر کنت هر علمی به علم قبلی متکی است و

 علاوه بر داشتن مشخصات خود ویژگیهای علم بیشتر از آن را نیز دارد. در این طبقه بندی هر قدر پایینتر

 می آئیم موضوع علم عینیتر و پیچیده تر و از نظر پیشبینی دشوارتر میشود.[8]

[3]. ریتزر، جورج؛ نظریه جامعه¬شناسی در دوران معاصر، محسن ثلاثی، تهران، علمی، 1381، چاپ

 ششم، ص16.

[4]. دیلینی، تیم؛ نظریه های کلاسیک جامعه شناسی، بهرنگ صدیقی و وحید طلوعی، تهران، نی، 1388،

 چاپ دوم، ص42.

[5]. ادیبی، حسین و انصاری، عبدالمعبود؛ نظریه های جامعه شناسی، تهران، دانژه، 1383، چاپ دوم،

 ص59.

[6]. توسلی، غلامعباس؛ نظریه های جامعه شناسی، تهران، سمت، 1380، چاپ هشتم، ص59.

[7]. همان، ص61.

[8]. ادیبی، حسین و انصاری، عبدالمعبود؛ پیشین، ص60.

گرفته شده از: پژوهشکده باقرالعلوم